الله شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٩

اشعار لاميّه ابن فارض در لزوم مجاهدت براى لقاء خداوند

در راه سر پيچيدند . و براى اعراض خودشان از سير ، علّت‌تراشى نمودند .

10 - ايشان به آرزوها خرسند شدند ، و به حظوظ نفسانيّه مورد آزمايش قرار گرفتند ، و در درياهاى محبّت از روى ادّعا فرورفتند امّا بدنشان ، تر هم نشد .

11 - ايشان در سير شبانه ظلمانى نفسشان از جاى خود پيش نرفتند ، و در سير از كاروان بازماندند ، و از حركت خسته و افتاده و زار بماندند .

12 - و ايشان از راه و روش من گمراه شدند ؛ چون كورى باطن را بر هدايت برگزيدند ، از روى حسدى كه در نفوسشان ابراز مىداشتند .

أحِبَّةَ قَلْبى ، وَ الْمَحَبَّةُ شافِعى * لَدَيْكُمْ ، إذا شِئْتُمْ بِها اتَّصَلَ الْحَبْلُ ( 13 )

عَسَى عَطْفَةٌ مِنْكُمْ عَلَىَّ بِنَظْرَةٍ * فَقَدْ تَعِبَتْ بَيْنى وَ بَيْنَكُمُ الرُّسلُ ( 14 )

أحِبّاىَ أنْتُمْ ، أحْسَنَ الدَّهْرُ أمْ أسا * فَكونوا كَما شِئْتُمْ ، أنَا ذَلِكَ الْخِلُّ ( 15 )

إذا كانَ حَظّى الْهَجْرُ مِنْكُمْ وَ لَمْ يَكُنْ * بِعادٌ فَذاكَ الْهَجْرُ عِنْدى هُوَ الْوَصْلُ ( 16 )

وَ ما الصَّدُّ إلّا الْوُدُّ ما لَمْ يَكُنْ قِلًى * وَ أصْعَبُ شَىْءٍ غَيْرَ إعْراضِكُمْ سَهْلُ ( 17 )

وَ تَعْذيبُكُمْ عَذْبٌ لَدَىَّ وَ جَوْرُكُمْ * عَلَىَّ بِما يَقْضى الْهَوَى لَكُمُ عَدْلُ ( 18 )

وَ صَبْرِىَ صَبْرٌ عَنْكُمُ ، وَ عَلَيْكُمُ * أرَى أبَداً عِنْدى مَرارَتُهُ تَحْلو ( 19 )

13 اى محبوبان دل من ! محبّت من شفيع مىباشد در نزد شما در زمانى كه شما مىخواهيد حبل مودّت متّصل باشد !