الله شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤١
تفسير « الميزان » درباره آيه : فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ
كسى كه در كردارش احدى را از خلق براى من شريك قرار دهد ، من تمام عملى را كه بجا آورده است براى آن شريك واگذار مىنمايم ، و من عمل را نمىپذيرم مگر آنكه خالص براى من بوده باشد . سپس پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلّم قرائت كردند آيه فَمَن كَانَ يَرْجُوا را تا آخر آن . »
و در « تفسير عيّاشى » از علىّ بن سالم ، از حضرت أبو عبد الله امام جعفر صادق عليه السّلام آمده است كه خداوند تبارك و تعالى مىگويد :
أَنَا خَيْرُ شَرِيكٍ ؛ مَنْ أَشْرَكَ بِى فِى عَمَلِهِ لَمْ أَقْبَلْهُ ، إلَّا مَا كَانَ لِى خَالِصاً !
« من شريك انتخاب شده و برگزيده‌اى هستم ؛ كسى كه در كردارش براى من شريك قرار دهد من آن را قبول نمىكنم ، مگر عملى را كه خالص از براى من بوده باشد ! »
عيّاشى گويد : و در روايت ديگرى از آن حضرت عليه السّلام وارد است كه : إنَّ اللَّهَ يَقُولُ : أَنَا خَيْرُ شَرِيكٍ ؛ مَنْ عَمِلَ لِى وَ لِغَيْرِى فَهُوَ لِمَنْ عَمِلَ لَهُ دُونِى .
« خداوند مىگويد : من شريك اختيار شده‌اى مىباشم ؛ هر كس براى من و براى غير من عملى را انجام دهد ، پس آن عمل براى غير خواهد بود نه براى من . »
و در « الدّرّ المنثور » با سند متّصل خود از شدّاد بن أوْس روايت مىنمايد كه شنيدم از رسول خدا صلّى الله عليه [ و آله ] و سلّم كه مىگفت :
مَنْ صَلَّى يُرائِى فَقَدْ أَشْرَكَ ، وَ مَنْ صَامَ يُرآئِى فَقَدْ أَشْرَكَ ، وَ مَنْ تَصَدَّقَ يُرآئِى فَقَدْ أَشْرَكَ ؛ ثُمَّ قَرَأ : فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ - الآية .
« كسى كه نماز از روى ريا بگزارد شرك آورده است ، و كسى كه روزه از روى ريا بگزارد شرك ورزيده است ، و كسى كه صدقه از روى ريا بدهد شرك آورده