الله شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١١٣

كلام جبرئيل : لَوْ دَنَوْتُ أَنْمُلَةً لَاحْتَرَقْتُ

شيخ نجم الدّين در يك جا گويد : » جبرئيل و ميكائيل سپيد بازان شكارگاه ملكوت بودند ، صيد مرغانِ تقديس و تنزيه كردندى ؛ كه وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ . چون كار شكار به صفات جمال و جلال صمديّت رسيد ، پروبال فروگذاشتند و دست از صيد و صيّادى بداشتند ؛ كه لَوْ دَنَوْتُ أَنْمُلَةً لَاحْتَرَقْتُ ! بيت :

مرغ كآنجا پريد پر بنهاد * ديو كآنجا رسيد سر بنهاد

با ايشان گفتند : ما صيّادى را در شكارگاه ازل به دام « يُحِبُّهُمْ » صيد كرده‌ايم ، بدين دامگاه خواهيم آورد : إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ، تا با شما نمايد كه صيّادى چون كنند ! بيت :