انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٣
سوره مباركه عاديات
بنام خداوند بخشايشگر مهربان
سوگند به اسبان دونده ( مجاهدان ) در حالىكه نفس‌زنان به‌پيش مىرفتند « 1 »
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش ( در برخورد سُم‌هايشان با سنگ‌هاى بيابان ) « 2 »
و سوگند به هجوم آوران سپيده دم « 3 »
كه گرد و غبار به هر سو پراكندند « 4 »
و ( ناگهان ) در ميان دشمن ظاهر شدند « 5 »
كه انسان در برابر نعمت‌هاى پروردگارش بسيار ناسپاس و بخيل است « 6 »
و او خود ( نيز ) بر اين معنى گواه است « 7 »
و او علاقه شديد به مال دارد « 8 »
آيا نمىداند در آن روز كه تمام كسانىكه در قبرها هستند برانگيخته مىشوند « 9 »
و آن‌چه در درون سينه‌هاست آشكار مىگردد « 10 »
در آن‌روز پروردگارشان از آن‌ها كاملا باخبر است « 11 »