انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨٩

شرمندگى در قيامت

خويش انتخاب كردند و سرانجام از مقام عالى انسانى به پست‌ترين مقام تنزل يافتند .

مىفرمايد : اين‌ها در روز قيامت هيچ پناه‌گاهى ندارند و در آن‌جا همه چيز را مىفهمند و به چشم خود مىبينند ؛ اما نمىتوانند ببينند ؛ از يك‌طرف خجالت مىكشند و عرق ذلت مىريزند ؛ از طرف ديگر ترس و وحشت آن‌ها را احاطه نموده و مجبور هستند چشمان خويش را پايين انداخته و به اطراف خود نگاه نكنند . « خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ » چشمان آن‌ها خجالت زده و شرمنده‌اند . « تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ » مثل اين‌كه يك پرده ذلت و خوارى بر روى آن‌ها انداخته شده است . « ذلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ » اين همان روزى است كه ما توسط پيغمبران خود براى مردم وعده داده بوديم .

آيات قرآن داستان‌هاى عبرت انگيز دارد ، اگر انسان از آن‌ها پند بگيرد برايش خيلى مفيد است . بهتر است قبل از اين‌كه انسان به چنين روزى گرفتار شود از خوردن حرام بپرهيزد و حساب خود را تصفيه كند . تا در روز قيامت با قلب مطمئن در پيش‌گاه خداى خود حاضر شود .

والحمد لله رب العالمين