انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٤

شفارش به صبر

نكته دوم : آن‌چه را كه براى مردم تبليغ مىكنند ، خود نيز به آن عمل نمايند ، تا مردم صدق گفتار مبلّغ را در عمل و رفتار او مشاهده كنند . عده‌اى از مبلّغين مثل بلبل روى منبر براى مستمعين صحبت مىكنند ؛ ولى در مرحله عمل به هيچ كدام آن‌ها توجه ندارند ؛ در اين‌صورت مردم به حرف مبلّغ ، گوش نمىدهند . مردم عاقل‌اند ، فكر مىكنند ، مردم چشم دارند ، با چشم خود مىبينند و عمل مبلّغ را زير نظر دارند . وقتى مردم ديدند مبلّغ خلاف گفته‌هايش عمل مىكند به حرف او گوش نمىدهند .

به نظرمن ، بدبخت ترين و بىچاره ترين انسان‌ها ، آن مبلّغى است كه با زبان خود دين را براى مردم ترويج كند و با عمل خود مردم را از دين دور نمايد . انسان چيزى را كه براى مردم بيان مىكند ، خود نيز بايد به آن عمل نمايد . قرآن مجيد مىفرمايد : « لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ « 1 » » چيزى را كه خود شما به آن عمل نمىكنيد ، چرا براى ديگران تبليغ مىكنيد ؟ اگر نماز شب نمىخوانيد ؛ حق نداريد ديگران را براى خواندن آن ترغيب و تشويق نماييد . « كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ » « 2 » نزد خداىمتعال جل جلاله بسيار ناپسند است چيزى را كه مىگوييد و به آن عمل نمىكنيد .

انسان اگر مستحبات را انجام نمىدهد ، جايز نيست كه ديگران را براى انجام آن تبليغ نمايد ؛ بايد اول خود انسان اعمال را انجام دهد و بعد براى ديگران تبليغ كند .

نكته سوم : با مردم اخلاق نيكو و زبان ملائم داشته باشند .

( 1 ) - صف / آيه 2 ( 2 ) - صف / آيه 3