انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٣

سوره مباركه معارج

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

تقاضا كننده‌اى در خواست عذاب كرد كه حتما واقع شدنى است ( 1 )

براى كافران است و هيچ كس نمىتواند آن را دفع كند . ( 2 )

از سوى خداوند ذىالمعارج ( خداوندى كه فرشته‌گانش بر آسمان‌ها صعود و عروج مىكنند ) ( 3 )

فرشتگان و روح ( فرشته مقرب خداوند ) به‌سوى او عروج مىكنند در آن روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است ( 4 )

پس صبر جميل پيشه كن ( 5 )

زيرا آن‌ها آن روز را دور مىبينند ( 6 )

و ما آن را نزديك مىبينيم ( 7 )

همان روز كه آسمان هم‌چون فلز گداخته مىشود ( 8 )

و كوه‌ها مانند پشم رنگين متلاشى خواهد بود ( 9 )

و هيچ دوست صميمى سراغ دوستش را نمىگيرد ( 10 )

آن‌ها را نشان‌شان مىدهند ( ولى هركس گرفتار كار خويشتن است ) چنان است كه گنهكار دوست مىدارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا كند ( 11 )

و همسر و برادرش را ( 12 )

و قبيله‌اش را كه هميشه از او حمايت مىكرد ( 13 )

و همه مردم روى زمين را تا مايه نجاتش گردند ( 14 )

اما هرگز چنين نيست ( كه با اين‌ها بتوان نجات يافت ، آرى ) شعله‌هاى سوزان آتش است ( 15 )

دست و پا و پوست سر را مىكند و مىبرد ( 16 )

و كسانى را كه به فرمان خدا پشت كردند صدا مىزند ( 17 )