امام شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧
گريه تمام موجودات در سوگ شهادت سيّد الشّهداء
با سند واحد خود از جبلّهء مكيّه ، كه او گفت : از ميثم تمّار شنيدم كه مىگفت : سوگند به خدا كه اين امّت ، فرزند پيغمبر خود را در روز دهم محرّم مىكشند و دشمنان خدا آن روز را روز بركت قرار مىدهند ؛ و اين امرىاست كه از علم خدا گذشته و از قضاى محتوم بوده و بر اساس عهدى كه أميرالمؤمنين عليه السّلام با من نموده است ، من از آن آگاهى يافته‌ام .
أميرالمؤمنين به‌من خبر داد كه تمام موجودات بر فرزند پيغمبر گريه مىكنند حتّى درندگان در بيابان‌ها و ماهيان درياها و مرغان بر فراز آسمان .
و گريه مىكنند بر او خورشيد ، و ماه ، و ستارگان ، و آسمان ، و زمين ، و مؤمنان از انس و جنّ ، و تمام فرشتگان آسمانها ، و رضوان : خازن بهشت ، و مالك : پاسبان دوزخ ، و فرشتگان پاسبانان ، و نگاهدارندگان عرش ، و آسمان .
و در آن هنگام ، خون و خاكستر ببارد .
سپس ميثم گفت : واجب است لعنت خدا بر قاتلان حسين عليه السّلام ، همانطور كه بر مشركينى كه با خدا خداى دگرى را شريك قرار مىدهند ، واجب شده است و همانطور كه واجب است بر يهود و نصارى و مجوس .
جبلّه مىگويد : گفتم : اى ميثم ! چگونه مردم روز قتل حسين را روز بركت قرار مىدهند ؟
در آن هنگام ميثم گريست و گفت : طبق حديثى مجعول كه خود آنها وضع نموده‌اند ، گمان مىكنند كه عاشورا روزىاست كه در آن خداوند توبهء آدم را قبول نمود در صورتىكه خداوند توبهء آدم را در شهر ذى الحجّه قبول نمود .
و گمان مىكنند كه در آن خداوند توبه داود را قبول نمود ، در صورتىكه توبه داود در شهر ذى الحجّه پذيرفته شد .
و گمان مىكنند كه در آن خداوند يونس را از شكم ماهى خلاصى داد ، در صورتى كه خداوند او را در ذى القعده از شكم ماهى بيرون آورد .
و گمان مىكنند كه در آن روز كشتى نوح به ساحل نجات نشست ، در حالىكه آن كشتى در روز هجدهم از ذى الحجّه به ساحل نشست .
و گمان مىكنند كه در آن روز خداوند آب دريا را براى نجات بنى اسرائيل شكافت ، در صورتى كه اين واقعه در شهر ربيع الاول به‌وقوع پيوست .
سپس ميثم گفت : اى جبلّة ! بدان كه براى حسين بن علىّ : سيّد الشّهداء و