امام شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٩
تأسّف ابن عباس از اينكه از آوردن صحيفه براى رسول الله مانع شدند
هذا ؟ هذا مَولاىَ وَ مَوْلى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَوْلاهُ فَلَيْسَ بِمُؤْمِنٍ « 1 » واى بر تو اى مرد عرب ! آيا مىدانى اين مرد كيست ؟ اين‌مرد على بن أبىطالب مولاى من و مولاى هر مؤمنى است و هر كسىكه على مولاى او نباشد آن‌كس مؤمن نيست .
تأسّف ابن عباس از اينكه از آوردن صحيفه براى رسول الله مانع شدند
تأسّف ابن عباس از اينكه از آوردن صحيفه براى رسول الله مانع شدند
بارى بر همين اساس بود كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در معرّفى و نصب علىّ بن أبىطالب اهتمام بسيار داشت ، حتّى در مرض موت توصيه و سفارش مىفرمود و مردم را به پيروى از آن‌حضرت دعوت مىفرمود ، تا سرحدّيكه در همان ساعات آخر حيات كاغذ و قلمى خواستند تا بنويسند دربارهء امامت آن‌حضرت آنچه بايد بنويسند .
ولى افسوس ، و هزار افسوس ، كه عُمَر مانع شد و نگذاشت مقصود رسول خدا تحقّق يابد ، و گفت : مرض بر او غلبه كرده ، هذيان مىگويد ، كتاب خدا ما را بس است ؛ رسول خدا با يك‌دنيا اندوه و غمّ چشم از جهان بستند ؛
ابن سَعد در طبقات با اسناد خود از سعيد بن جُبير از ابن عباس روايت مىكند قال : اشتكى النّبى صلّى اللّه عليه و آله يوم الخميس ، فَجَعَلَ ، يعنى ابن عباس ، يَبْكى وَ يَقول : يَوْمُ الْخَميس و ما يَوْمُ الْخَميس !
اشْتَدَّ بِالنّبّى صلّى اللّه عليه و آله وَجَعُهُ فقال : ائتونى بِدَواةٍ وَ صَحيفَةٍ اكْتُبْ لَكُمْ كِتاباً لا تَضِلّوا بَعْدَهُ ابَدا ،
قالَ : فقال بَعْضُ مَنْ كانَ عِنْدَهُ : انَّ نَبِىَّ اللهِ لَيَهْجُرُ !
قال : فقيل لَهُ : الا نَأتيكَ بِما طَلَبْتَ ؟
قال : اوَ بَعْدَ ماذا ؟ قال : فَلَمْ يَدْعُ بِهِ « 2 »
ابن عباس مىگويد : در روز پنجشنبه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از مرض متأَلّم و ناراحت بودند ، ابن عباس گريه مىكرد و مىگفت : روز پنجشنبه و نمىدانيد در روز پنجشنبه چه خبر بود ، درد و مرض پيغمبر شدّت كرد و فرمود : يك دوات و صفحه‌اى بياوريد ، تا براى شما مطلبى را بنويسم كه پس از آن هيچ‌گاه گمراه
( 1 ) مقام الامام أميرالمؤمنين عند الخلفاء ص 29 ( 2 ) طبقات ابن سعد ج 2 ص 242 چاپ بيروت 1376 ه . ق