امام شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٨
مسئله 1 : امامت قابل انتخاب نيست
منصب امامت تقاضا نمايد ، مىماند دو صنف ديگر كه مورد سؤال آن حضرت واقع شده‌اند ، يكى آنكه در تمام عمر پاك و معصوم از گناه بوده ، و ديگر آنكه در آخر عمر خود پاك و منزّه از گناه شده است .
از اين دو صنف خدا مىفرمايد من عهد خود را به ظالمين از آنها نمىدهم ، معلوم مىشود كه دسته‌اى كه در اوّل عمر خود گناه كرده‌اند ، گرچه در آخر عمر خود توبه نموده و هدايت الهى از آنها دستگيرى نموده است ، باز هم عنوان ظلم به نحو موجبهء جزئيّه بر آنها منطبق است ، و چون امامت به آنها داده نشود فقط مىماند يكدسته ، و آن آنهائى هستند كه در تمام مدّت عمر ، منزّه از گناه بوده‌اند و اين همان معنى عصمت است « 1 » و « 2 »
هفت مسأله از امّهات مسائل امامت
هفت مسأله از امّهات مسائل امامت
به‌طور كلّى از آنچه در اين مباحث از آيات قرآن استدلال كرديم هفت مسئله از امّهات مسائل امامت كه شيعه به آن قائل است و در آن اصرار دارد و حدّ مايز است بين آنها و بين سنّىها ( كه هيچ يك از آنها را در امام شرط نمىدانند ) استنتاج گرديده است .
مسئله 1 : امامت قابل انتخاب نيست
مسئله 1 : امامت قابل انتخاب نيست
مسئله اوّل : امامت قابل انتخاب نيست بلكه مجعول است به جعل الهى كه توسط پيغمبر ، يا امام قبلى ، يا خود آن امام به نصوص و معجزات بر مردم معلوم مىشود ، زيرا اوّلًا چنان كه گفتيم اين منصب را خداوند در قرآن مجيد به عنوان جعل و انتصاب الهى معرفى مىكند چنان كه گويد :
« قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً » « 3 » و گويد .
« وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا » « 4 »
و گويد . « وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ » « 5 » در تمام اين آياتى كه منصب امامت را ذكر كرده است عنوان جعل الهى را آورده است .
( 1 ) الميزان ج 1 ص 277 ( 2 ) نظير اين استدلال را قاضى نور الله در احقاق الحق ج 2 ص 396 با تقريب ديگرى مىنمايد . ( 3 ) سوره بقره : 2 آيه 124 ( 4 ) سوره السجده : 32 آيه 24 ( 5 ) سوره انبياء : 21 آيه 73