امام شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩

لزوم پيروى از امام معصوم مبتنى بر اصل لزوم متابعت از حقّ است

رهبرى نموده است .

و مثل قوله تعالى : « الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى » « 1 »

خداوند ، كسى است كه خلقت فرموده ، و سپس در آفرينش تعادل و تناسب را من جميع الجهات ملحوظ داشته است ؛ كسى است هر موجودى را در عالم ، به اندازه و حدّ معيّن آفريده ، و سپس او را در راه كمال سير داده است .

و بنابراين خداوند است كه انسان را به‌سعادت زندگى هدايت نموده ، و او را به بهشت و سعادت مطلق با فرستادن انبياء و كتب سماوى و احكام آسمانى دعوت فرموده است .

لزوم پيروى از امام معصوم مبتنى بر اصل لزوم متابعت از حقّ است

لزوم پيروى از امام معصوم مبتنى بر اصل لزوم متابعت از حقّ است

بارى چون رسول خدا در مقام احتجاج ، از آنها دو اعتراف گرفت : يكى آنكه شركاء آنها هدايت به‌حقّ نمىكنند ، ديگر آنكه تنها خداوند به‌حقّ هدايت مىفرمايد ؛ در اين حال اين سؤال را لازم و واجب مىبيند :

أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى ؟

آيا آن كسى كه هدايت به‌حقّ مىكند ، سزاوارتر به پيروى و تبعيّت است ، يا كسى كه هدايت به‌حقّ نمىكند ؟

و معلوم است كه پاسخ اين گفتار آن است كه بگويند : خدا كه هدايت به‌حقّ مىكند سزاوارتر به پيروى است ؛ ولى چون كفار و مشركين عملًا به اين منطق پاىبند نيستند ، و عبادت شركاء كه به‌حق هدايت نمىكنند ، نموده ، و از عبادت خداى لا شريك له كه هدايت به‌حق مىكند اعراض نموده‌اند ، و بنابراين روى قواى فطرى و احكام عقلى سرپوش گذارده ، بر خلاف ناموس فطرت و عقل رفتار مىنمايند ، لذا پيغمبر از باب توبيخ و ملامت مىفرمايد : فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

چه در نظر داريد در اين باره ؟ چگونه حكم مىكنيد ؟

در اينجا لازم‌است كه در مقابله بين جمله « أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ » و جمله « أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى » دقت نظر شود تا ببينيم چگونه اين دو جمله مقابل و عِدْل يكديگر قرار گرفته‌اند .

( 1 ) سوره اعلى : 87 آيه 2 - 3