امام شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨٢
شيعه اساس تعاليم اسلام را بر امامت مىداند
شيعه اساس تعاليم اسلام را بر امامت مىداند
شيعه اساس تعاليم اسلام را بر امامت مىداند
شيعه مىگويد اساس تعاليم اسلام بر اساس امامت است . در زمان رسول الله خود آن حضرت امام بوده‌اند ، و توسط آن قلب بيدار كه در منبع علوم « فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى » « 1 » قرار گرفته ، به دلهاى امّت افاضه معارف مىگردد ، و بعد از آن حضرت توسّط ائمّهء اطهار ، يكى بعد از ديگرى تا حضرت بقيّة الله الاعظم عجّل الله تعالى فرجه الشّريف ، توسط آن كانونهاى حيات و معرفت ، هر قلبى به اندازهء سعهء خود اشباع مىشود .
و امّا موضوع ديگر تسليم و خضوع و پيروى از امام است كه قلب را مستعدّ و آماده تلقّى و اخذ معارف و علوم مىكند ، و اين خصوصيّت در شيعه است ، لذا ديده مىشود كه در شيعه صفت محبّت ، و وفا و صفا ، و انفاق ، و ايثار و قضاى حوائج بشر ، و رقّت قلب ، و عاطفه و نظاير آنها از صفات پسنديده به مقدار معتنابهى از عامه بيشتر است ، اين به‌وسيلهء روح تسليم و خضوع در مقابل معلّم بشريّت و مبدء تعليم و تربيت است ، خواه امام حضور داشته باشد و خواه غائب باشد ، چون تاثير و تأثّر ارواح نياز بسيارى به حضور ندارد ، مادّه نيست كه شرط تأثيرش در مادّه ديگر ، قرب مكانى و مماسّه خارجى باشد ، تأثير فعليّتِ نفسِ فعّال ، در استعدادات نفوس قابله است ، و چون عالم ملكوت از زمان و مكان بيرون است ، لذا در هر قلبى تأثيرِ فعليّتِ آثارِ حياتىِ امام را مىتوان يافت ، امام اگر در مشرق عالم باشد و پيروِ امام در مغرب ، باز قلب پيرو استفاده خود را مىبرد ؛ همان‌طور كه انسان در اثر محبّت به فرزند هميشه به ياد اوست ، چه فرزندش در نزد او باشد ، يا سفر كند ، صورت فرزند در دل اوست ، و هميشه با اوست ، همين‌طور اگر جلوات امام در قلب مؤمن پيدا شود ، هر جا باشد در اثر انعكاس آن صورت حقّه از آن معدن بيكران آب حيات برخوردار مىشود .
لذا شيعه و لو در زمان غيبت ، بعلّت توجّه كامل به مَصدرِ خيرات و علوم از آن كانون علم و معرفت بهرمند مىشود ؛ گرچه بدون ترديد حَضور امام اثرش بيشتر و فوائدش به‌مقدار فراوانى زيادتر است ، به‌خلاف غير شيعه كه دل آنها به اين معدن ارتباطى ندارد ، نفس آنها در خود متحيّر و راهى به‌خارج از خود باز نمىنمايد .
( 1 ) سوره النجم : 53 - آيه 10