امام شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٤٦
در امام بايد قوّه ملكوتيّه نسبت به امور باشد
علامتى است از صدق دعواى من .
در اين آيه خوارق عادت را نسبت به عيسى بن مريم منوط به اذن خدا دانسته است و چون اذن خدا ، اجازه و امر اعتبارى و ترخيص خارج از ملكوت نيست ، بنابراين به عيسى بن مريم قوّه تصرّف در امر ملكوت داده شده است كه با اراده ملكوتّيهء خود در ملكوت اشياء تصرّف نموده ، و ماهيت را تبديل و تغيير دهد ، مرده را زنده كند ، و مرض پيسى و كورى را شفا بخشد ، بدون اسباب و اعداد مقدّمات در خارج .
در امام بايد قوّه ملكوتيّه نسبت به امور باشد
در امام بايد قوّه ملكوتيّه نسبت به امور باشد
در ائمّه عليهم السّلام حتماً بايد اين نيرو باشد تا از نقطه نظر ظاهر و باطن مقتداى بشر بوده ، و همه را به كمال تكوين و تشريع خود سوق دهند .
ائمّه نه تنها افراد خوب را هدايت نموده و به كمال خود مىرسانند ، افراد شقى و بدبخت و زشت كردار را نيز هدايت نموده و به كمال خودشان مىرسانند . « يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا » « 1 »
روزى خواهد آمد كه ما تمام افراد بشر را به توسّط امامهاى خودشان خواهيم خواند ، كسانى كه نامه عمل بهدست راست آنان داده شود ، كتاب و نامه عمل خود را مىخوانند ، و مىدانند كه به اندازه آن خط كوچك كه روى درز و شقّ هستهء خرما قرار دارد ، به آنها ظلم ننمودهايم ؛ و امّا كسانىكه در اين دنيا چشم دل خود را كور نمودهاند آنان در آخرت كور و راه آنان گم خواهد بود .
اين آيه اوّلًا مىرساند كه : تمام افراد مردم در هر زمان و مكان داراى امام هستند ، زيرا كه بهنحو اطلاق و عموم مىفرمايد : تمام افراد بشر را توسط امامشان به قيامت وارد خواهيم ساخت ، پس در هر زمان و مكان امامى است كه او مربّى امّت خود بوده و اشقياء و سعدا ، بهسبب او داخل در بهشت و دوزخ مىشوند ، يك دسته از امّت اصحاب يمينند ، يعنى اهل سعادت ، و دستهاى ديگر كور كه اهل شقاوتند ، مراد از اين دسته همان اصحاب شمالند كه در بعضى از آيات قرآن بدان تصريح شده
( 1 ) سوره اسراء : 17 - 72