ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٤

آيه : إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ

« وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ » و علاوه ، سيطره و إحاطه بر همهء آنها دارد . اين قرآن را ما به تو نازل كرديم ، اين قرآنى كه صفتش اين است كه نزولِ به حقّ شده ، و مصدّقِ كُتبِ سابقينِ از أنبياء و مرسلين است و بر همهء آنها مُهيمن و مُسَيطِر است و تسلّط دارد ، فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ ، بنابراين - با فاء تفريع مىكند - در ميان مردم ، بِما أَنْزَلَ اللَّهُ ( بر أساس آنچه خداوند فرو فرستاده است ) حكم كن ، وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ ؛ و از أهواء آنها متابعت نكن !

نمى گويد : از أقوال آنها و از كلام و سخن آنان ، و حتّى از فكر آنها ؛ زيرا اينها أصالت و واقعيّتى دارد . لذا هيچكدام از اين تعبيرات را نفرمود . بلكه مىفرمايد : از أهواء آنان متابعت نكن . أهواء ، يعنى أفكار توخالى و پوچ كه هيچ محتوى ندارد .

و در بسيارى از آيات قرآن مجيد از اين لفظ استفاده شده است . يعنى أفكار آنها ، أهواء و پوچ و باطل است . قرآن كه به حقّ بر تو نازل شده است ، بايد در ميان آنها ، بِما أَنْزَلَ اللَّهُ حكم كنى ، كه آن حكم است به حقّ ، و البتّه اين حقّ ، متحِّق شده است ؛ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ . و دنبال اين گفتار با كمى فاصله مىفرمايد : وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ « 1 »

و اينكه حكم كن در ميان آنها بِما أَنْزَلَ اللَّهُ و از أهواء و خيالات آنها متابعت نكن ، وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ ؛ و بترس و برحذر باش ، از اينكه تو را به فتنه و فَساد بيندازند از بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ ، و تو را بر كنار بدارند ؛ و مقدار كمى از أهواء آنها در تو رخنه بكند . و مبادا كارى كنى كه به اندازهء مختصرى از آراء شخصيّه و أهواء آنها در تو نفوذ كند ، چرا كه آن أهواء ، باطل است و شيطانى ، أصالتى ندارد ، و آنچه را كه خداوند به تو نازل كرده ، عين حقّ و حقيقت است .

( 1 ) . صدر آيه 49 ، از سورهء 5 : المآئدة