ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٨

در مقبولهء عُمَر بن حَنظلَه ، صَفْوان بن يَحيَى است و او از أصحاب إجماع است

نمى شود . و عُمَر بن حَنظلَه را هم بعضى توثيق كرده‌اند .

در مقبولهء عُمَر بن حَنظلَه ، صَفْوان بن يَحيَى است و او از أصحاب إجماع است

در مقبولهء عُمَر بن حَنظلَه ، صَفْوان بن يَحيَى است و او از أصحاب إجماع است

از همهء اينها كه بگذريم ، يك مطلب هست و آن اينكه در سند اين روايت ، قبل از عمر بن حَنظلَه و داوُد بن حصين ، صَفوان بن يَحيَىهست ؛ و صفوان بن يحيى از أصحاب إجماع است ؛ وَ هُوَ مِمَّنْ نُقِلَ إجْماعُ الْعِصابَةِ عَلَى تَصْحِيحِ مَا يَصِحُّ عَنْهُ ؛ يعنى از كسانى است كه إجماع كردند عِصابه ( جماعت بزرگان و علماء از شيعه ) بر اينكه اگر ما روايت را با سلسلهء سند صحيح به اين چند نفر رسانديم ، از آن پس ديگر صحيحه است . »

و اينها مجموعاً هجده نفرند كه مرحوم بَحرالعلوم در أشعار خود بيان ميفرمايد :

قَدْ أجْمَعَ الْكُلُّ عَلَى تَصْحِيح‌ِمَا * يَصِحُّ عَنْ جَمَاعَةٍ فَلْيُعْلَمَا

وَ هُمْ اولُوا نَجَابَةٍ وَ رِفْعَةٍ * أرْبَعَةٌ وَ خَمْسَةٌ وَ تِسْعَةٌ

فَالسِّتَّةُ الاولَى مِنَ الامْجَادِ * أرْبَعَةٌ مِنْهُمْ مِنَ الاوتَادِ

زُرَارَةُ ثُمَّ بُرَيْدٌ « 1 » قَدْ أتَى * ثُمَّ مُحَمَّدٌ « 2 » وَ لَيْثٌ « 3 » يَا فَتَى

ثُمَّ فُضَيْلٌ بَعْدَهُ مَعْرُوفٌ * وَ هُوَ الَّذِى مَا بَيْنَنَا مَعْرُوفٌ

و مراد از فضيل فُضَيْل بن يَساراست كه از بزرگان است ؛ و معروف هم مَعْروف بْنِ خَرَّبُوذاست . اين شش نفر در درجهء أوّل هستند . بعد شش نفرِ درجهء دوّم را بيان مىكند ، و سپس شش نفر درجهء سوّم . و صَفْوَان در همين دستهء سوّم است .

وَ السِّتَّةُ الاخْرَى هُمُ صَفْوَانُ * وَ يُونُسُ عَلَيْهِمَا الرِّضْوَانُ

يونس ، يعنى يُونُس بن عَبْدُ الرَّحمَان ، كه از إمام صادق عليه السّلام سؤال نمودند : يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ثِقَةٌ ءَاخُذُ عَنْهُ مَعَالِمَ دِينِى ؟ ! قَالَ : نَعَم .

( 1 ) بُرَيد ، بُرَيدبن مُعاويه است . ( 2 ) محمّد ، مُحمَد بن مُسلم است . ( 3 ) لَيث ، لَيثُ بن بَخَتَرى مُرادىّ معروف به أبو بَصِير است .