نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٦

فهرست تأليفات

عَلَيْهِمْ نِعَمَ جِنانِ اللَهِ وَ حَصَّلَ لَهُمْ رِضْوانَ اللَهِ تَعالَى .

وَ يُقالُ لِلْفَقيهِ : أَيُّها الْكافِلُ لِأَيْتامِ ءَالِ مُحَمَّدٍ الْهادى لِضُعَفآءِ مُحِبّيهِ وَ مَواليهِ ، قِفْ حَتَّى تَشْفَعَ لِكُلِّ مَنْ أَخَذَ عَنْكَ أَوْ تَعَلَّمَ مِنْكَ .

فَيَقِفُ فَيَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَعَهُ فِئامٌ وَ فِئامٌ حَتَّى قالَ عَشْرًا ، هُمُ الَّذينَ أَخَذوا عَنْهُ عُلومَهُ وَ أَخَذوا عَمَّنْ أَخَذَ عَنْهُ إلى يَوْمِ الْقِيَمَةِ ؛ فَانْظُروا كَمْ فَرْقٍ ما بَيْنَ الْمَنْزِلَتَيْنِ ؟ ! « 1 »

« در روز قيامت به شخص عابد گفته مىشود : چه مرد خوبى بودى ! به خود مشغول بودى و زحمت و بار و گرانى خود را بر مردم نيفكندى ، پس داخل بهشت شو .

آگاه باشيد ! همانا فقيه كامل ، كسى است كه خير و علوم خود را بر مردم مىگستراند و آنان را از مشرب وسيع و گواراى خود سيراب مىسازد و از دام‌هاى دشمنان رهانيده و نجات مىدهد ، و نصيب و بهرهء ايشان را از نعمت‌هاى بهشت‌هاى خداوند فراوان نموده و با هدايت و دستگيرى خود ، آنها را به مقام رضوان خدا مىرساند .

در روز قيامت به اين فقيه كامل گفته مىشود : اى آنكه در دار دنيا يتيمان آل‌محمّد را سرپرستى كرده و ضعيفان از دوستداران و مواليان أهل‌بيت را هدايت نمودى ، بايست تا براى هر كسى كه از خرمن فيض تو خوشه گرفته و از تو آموخته است ، شفاعت كنى !

آن فقيه در مقام شفاعت مىايستد و با او داخل بهشت مىشوند جماعتى بسيار و باز جماعتى بسيار - و حضرت رضا عليه‌السّلام تا ده مرتبه فرمودند : وجماعتى بسيار - آن شفاعت شده‌ها ، همان كسانى هستند كه از علوم

( 1 ) . منيةالمريد ، ص 117 و 118 .