نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧١٩

فهرست تأليفات

بندها بگسست و بيرون شد ز زير * اژدهاى زشت غرّان همچو شير

در هزيمت بس خلايق كشته شد * از فتادهء كشتگان صد پشته شد

مارگير از ترس بر جا خشك گشت * كه چه آوردم من از كهسار و دشت

گرگ را بيدار كرد آن كور ميش * رفت نادان سوى عزرائيل خويش

اژدها يك لقمه كرد آن گيج را * سهل باشد خون خورى حجّيج را

خويش را بر استنى پيچيد و بست * استخوان خورده را در هم شكست

نفست اژدرهاست او كى مرده است * از غم بىآلتى افسرده است

گر بيايد آلت فرعون او * كه به امر او همى رفت آب جو

آن گه او بنياد فرعونى كند * راه صد موسى و صد هارون زند

كرمك است اين اژدها از دست فقر * پشّه‌اى گردد ز مال و جاه صقر

اژدها را دار در برف فراق * هين مكش او را به خورشيد عراق

تا فسرده مىبود آن اژدهات * لقمه‌ى اويى چو او يابد نجات

مات كن او را و ايمن شو ز مات * رحم كم كن نيست او ز اهل صلات

كان تف خورشيد شهوت بر زند * و آن خفاشِ مرده ريگت پر زند

مىكش او را در جهاد و در قتال * مردوار اللهُ يَجزيك الوِصال

چون كه آن مرد اژدها را آوريد * در هواى گرم خوش شد آن مريد

لاجرم آن فتنه‌ها كرد اى عزيز * بيست چندانى كه ما گفتيم نيز

تو طمع دارى كه او را بى جفا * بسته دارى در وقار و در وفا

هر خسى را اين تمنّا كى رسد * موسيى بايد كه اژدرها كشد

صد هزاران خلق ز اژدرهاى او * در هزيمت كشته شد اى واى او « 1 »

بارى مؤمن بايد نعمت عافيت را قدر بداند و هميشه از خدا ، عافيت


( 1 ) . مثنوىمعنوى ، أبياتى منتخب از ص 226 تا 228 .