نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧١٨

فهرست تأليفات

اژدهايى چون ستون خانه‌اى * مىكشيدش از پى دانگانه‌اى

كاژدهاى مرده‌اى آورده‌ام * در شكارش من جگرها خورده‌ام

او همى مرده گمان بردش و ليك * زنده بود و او نديدش نيك نيك

او ز سرماها و برف افسرده بود * زنده بود امّا به شكل مرده بود

اين سخن پايان ندارد مارگير * مىكشيد آن مار را با صد زحير

تا به بغداد آمد آن هنگامه جو * تا نهد هنگامه را بر چار سو

بر لب شط مرد هنگامه نهاد * غلغله در شهر بغداد اوفتاد

مارگيرى اژدها آورده است * بوالعجب نادر شكارى كرده است

جمع آمد صد هزاران خام ريش * صيد او گشته چو او از ابلهيش

منتظر ايشان و او هم منتظر * تا كه جمع آيند خلق منتشر

مردم هنگامه افزون‌تر شود * كديه و توزيع نيكوتر رود

جمع آمد صد هزاران ژاژخا * حلقه كرده پشت پا بر پشت پا

مرد را از زن خبر نى ز ازدحام * رفته درهم چون قيامت خاص و عام

چون همى حرّاقه جنبانيد او * مىكشيدند اهل هنگامه گلو

اژدها كز زمهرير افسرده بود * زير صد گونه پلاس و پرده بود

بسته بودش با رسنهاى غليظ * احتياطى كرده بودش آن حفيظ

در درنگ و اتّفاق و انتظار * وز هياهوى و فغان بى شمار

وز غلوّ خلق و مكث و طمطراق * تافت بر آن مار خورشيد عراق

آفتاب گرم سيرش گرم كرد * رفت از اجزاى او اخلاط سرد

مرده بود و زنده گشت او از شگفت * اژدها بر خويش جنبيدن گرفت

خلق را از جنبش آن مرده مار * گشتشان آن يك تحيّر صد هزار

با تحيّر نعره‌ها انگيختند * جملگان از جنبشش بگريختند

مىگسست آن بند ز آن بانگ بلند * هر طرف مىرفت چاقاچاق بند