نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧١٠

فهرست تأليفات

تا دلت آيينه گردد پر صور * اندر او هر سو مليحى سيم بر

آهن ار چه تيره و بىنور بود * صيقلى آن تيرگى از وى زدود

صيقلى ديد آهن و خوش كرد رو * تا كه صورت‌ها توان ديدن در او

آن جفا با تو نباشد اى پسر * بلكه با وصف بدى اندر تو در

بر نمد چوبى كه آن را مرد زد * بر نمد آن را نزد ، بر گرد زد

گر بزد مر اسب را آن كينه‌كش * آن نزد بر اسب زد بر سُكسُكش « 1 »

تا ز سكسك وا رهد خوش‌پى شود * شيره را زندان كند تا مىْ شود

مادر ار گويد تو را مرگ تو باد * مرگ آن خو خواهد و مرگ فساد

حقّ تعالى گرم و سرد و رنج و درد * بر تن ما مىنهد اى شيرمرد

خوف و جوع و نقص أموال و بدن * جمله بهر فقد جان ظاهر شدن

رنج گنج آمد كه راحت‌ها دروست * مغز تازه شد چو بخراشيد پوست

تو بدان كه ذوق آن بانگ الست * در دل هر مؤمنى تا حشر هست

تا نباشد در بلاشان اعتراض * نه ز امر و نهى حقشان انقباض

ناخوشِ او ، خوش بود بر جان من * جان فداى يار دل‌رنجان من

خاك غم را سرمه سازم بهر چشم * تا ز گوهر پر شود آن بحر چشم

صبر را سُلّم كنم سوى درج * تا بر آيم بر سر بام الفرج

بر جفا صبرى كنم بهر وفا * بى جفا هرگز نباشد خود صفا « 2 »


( 1 ) . كينه‌كش : جنگ‌جو و مبارز . سُكسُك : حركت ناهموار اسب . ( 2 ) . لب‌ّاللباب مثنوى ، ص 235 و 236 .