نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٩

فهرست تأليفات

باز هر يك مرد شد شكل درخت * چشم از سبزىّ ايشان نيكبخت

ز انبُهىّ برگ پيدا نيست شاخ * برگ هم گم گشته از ميوهء فراخ

هر درختى شاخ بر سدره زده * سدره چبود ؟ از خلا بيرون شده

ميوه‌اى كه بر شكافيدى عيان * همچو آب از ميوه جستى نور آن

اين عجب‌تر كه بر ايشان مىگذشت * صد هزاران خلق از صحرا و دشت

ز آرزوى سايه جان مىباختند * از گليمى سايه‌بان مىساختند

سايهء آن را نمىديدند هيچ * صد تُفو بر ديده‌هاى پيچ پيچ

ختم كرده قهر حق بر ديده‌ها * كه نبيند ماه را ، بيند سها

ذرّه‌اى را بيند و خورشيد نى * ليك از لطف و كرم نوميد نى

كاروان‌ها بى نوا وين ميوه‌ها * پخته مىريزد ، چه سحراست اى خدا ؟

سيب پوسيده همى چيدند خلق * درهم افتاده به يغما خشك حلق