نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٥

فهرست تأليفات

قرآن مىباشند و قرآن عنوان و ظاهر آنان است و مردم نيز به بركت ايشان قرآن را شناختند ) پس قرآن و كتاب خدا به آنان استوار بوده و آنان نيز به كتاب خدا و دستورات آن پا برجا هستند .

هيچ‌چيزى را برتر از آنچه خود بدان اميد دارند كه رضاى إلهى و لقاء حضرت حق باشد ، مايهء اميد نمىدانند و هيچ أمرى را غير از آنچه خود از آن خائفند كه غضب و فراق خداوند متعال باشد ، قابل ترس نمىشمارند . و هميشه در ميان دو كرانهء رجا و خوف از حضرت پروردگار سير مىكنند . »

از ميان انسان‌هايى كه پا به عرصهء دنيا گذاشته و لباس عاريت وجود را بر تن كرده‌اند ، در هر برهه‌اى از زمان تنها افراد معدودى هستند كه غرض از خلقت كه همان تحقّق به مقام عبوديّت محضه است را فراموش نكرده ، قدم صدق در صراط مستقيم توحيد و منهج ولايت گذاشته‌اند ، تا اينكه به مقتضاى آيه : وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ ، « 1 » لطف و عنايت و فضل حضرت پروردگار از آنان دستگيرى نموده و نفحات رحمانيّه از جانب حضرت ربّ ودود و عالم قدس و طهارت بسوى اين مجاهدين فىالله ، به وزش آمده و سبب شده تا رفته‌رفته رشته‌هاى علائق مادّى و قيود تعيّن را پاره كرده و حجاب‌ها را يكسره كنار زنند ، تا آنجا كه ديگر بين آنان و معبودشان هيچ حجابى باقى نماند .

« در مقام و منزلت اين انسان و مرتبه و درجهء اوست كه حضرت جعفربن محمّدالصّادق عليهماالسّلام مىفرمايند :

إنَّ الصّورَةَ الْإِنْسانيَّةَ هِىَ أَكْبَرُ حُجَّةِ اللَهِ عَلَى خَلْقِهِ ، وَ هىَ الْكِتابُ الَّذى

( 1 ) . آيه 69 ، از سورهء 29 : العنكبوت : « كسانى كه در ما مجاهده مىكنند ، هر آينه ما ايشان را در راه‌هاى خود رهبرى مىنمائيم و خداوند با محسنين است . »