معاد شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٩

كيفيّت ظهور نور فعل الهى در مظاهر عالم امكان و پيدايش موجودات ( افعال موجودات عين فعل خداست به دو نسبت )

و همچنين در موضوع مِلكيّت و مَلِكيّت ، با آنكه مُلك و مِلك تمام موجودات را صرفاً به خود نسبت ميدهد ؛ مانند :

لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ . « 1 »

« اختصاص به خدا دارد صاحب اختيارى آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست . »

و مانند بسيارى از آيات قرآن كه در آنها لفظ وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ استعمال شده است ، يعنى « از براى خداست و اختصاص بذات مقدّس او دارد آنچه در آسمانها و زمين است . »

ولى در عين حال نسبت مُلك و صاحب اختيارى به آل إبراهيم داده است :

فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً . « 2 »

« بتحقيق كه به آل إبراهيم داديم كتاب آسمانى و حكمت را ، و به آنها مُلك و حكومت عظيمى عنايت فرموديم . »

و راجع به حضرت داود مىفرمايد :

وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ « 3 »

« ما قدرت و حكومت او را محكم كرديم و به او حكمت و فصل

( 1 ) صدر آيه 120 ، از سورهء 5 : المائدة ( 2 ) ذيل آيه 54 ، از سورهء 4 : النّسآء ( 3 ) آيه 20 ، از سورهء 38 : ص