معاد شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٢
كيفيّت قبض روح ارواح طيّبه و نفوس ستمگران
خداوند نسبت قبض روح را مستقيماً به خودش ميدهد :
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها . « 1 »
« خداوند است فقط كه هميشه جانها را در هنگام مرگ مىگيرد . »
در آيه ديگر نسبت قبض روح را نه به يك فرشتهء خاصّ بلكه به فرشتگان داده است :
وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ يُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ . « 2 »
« و اوست آن خداوندى كه سيطره دارد بر بندگانش ، و از مقام عالى خود آنها را در تحت عبوديّت مسخّر داشته و براى حفظ و حراست آنها فرشتگانى را مىگمارد و بسوى آنان گسيل ميدارد ، تا زماني كه مرگِ يكى از شما مقدّر گردد فرشتگانى كه براى انجام اين مأموريّت فرستاده‌ايم جان او را مىگيرند و در اين امر كوتاهى نمىنمايند . »
در آيه چهارم نسبت سلام و تحيّت به ملائكه‌اى كه قبض روح مردم پاك و پاكيزه را مىكنند ميدهد :
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « 3 »
« آن دسته از مردمى كه پاك و پاكيزه‌اند ، ملائكهء قبض روح از
( 1 ) صدر آيه 42 ، از سورهء 39 : الزّمر ( 2 ) آيه 61 ، از سورهء 6 : الانعام ( 3 ) آيه 32 ، از سورهء 16 : النّحل