معاد شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٩٢
نامهء أمير المؤمنين به يكى از اصحابى كه خبر مرگش رسيده بود
در اين مجالس كه درس معاد گفته مىشود حكايات و مشاهدات را در خواب يا در بيدارى از افراد موثّق و بزرگوارى كه محضرشان را ادراك كرده‌ام و شفاهاً شنيده‌ام بيان كنم ؛ مطالبى كه در همين زمان ما واقع شده است ؛ نه از روى كتب و نوشتجات بزرگان سابقين كه بواسطهء طول مدّت و گذشتن زمان از معاينه به خبر ، و از مشاهده و اثر به قول و گفتار تبديل شده است . و مسلّم است كه اين‌گونه آثار زندهء فعليّه ، در نفوس تأثير بيشترى دارد و غافلان را براى مستعدّ مرگ شدن و اصلاح عمل ، بهتر تهييج و ترغيب مىنمايد .
نامهء أمير المؤمنين به يكى از اصحابى كه خبر مرگش رسيده بود
نامهء أمير المؤمنين به يكى از اصحابى كه خبر مرگش رسيده بود
محمّد بن إدريس حلّى روايت مىكند در مُستطرَفات كتاب « سرآئر » از كتاب أبى القاسم بن قولَويه رحِمه اللهُ از حضرت صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمودند :
خبر مرگ يكى از اصحاب أمير المؤمنين عليه السّلام به آن حضرت رسيد ، و پس از آن ، خبر ديگرى رسيد كه آن مرد نمرده است ؛ حضرت نامه‌اى براى آن مرد نوشتند كه :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ أمّا بعد ، خبرى از ناحيهء تو براى ما آمد كه موجب تشويش و فزع و جزع برادران تو شد . پس از آن ، خبر دگرى آمد و خبر اوّل را تكذيب نمود ، و اين خبر موجب سرور و روشنى چشم و فرح ما شد .
ليكن اين سرور و فرح سريع الانقطاع است ، و به زودى تصديق خبر أوّل به اين سرور رسيده و آن را در بر خواهد گرفت .
پس آيا تو در اين زمينه و موقعيّت مانند كسى هستى كه مرگ را