معاد شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٩

برخورد محمّد بن منكدر با حضرت باقر عليه السّلام

عليه السّلام باز كرده و تمام باغها و قناتهائى را كه آن حضرت در وجوه مختلفه از بِرّ و احسان قرار داده‌اند بيان مىكنند .

در تفسير آيه شريفهء رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً « 1 » وارد است كه : مراد از حسنهء دنيا ، مال حلالى است كه انسان بدست آورد « 2 »

و در روايت است : الْكَآدُّ عَلَى عِيَالِهِ كَالْمُجَاهِدِ فِى سَبيلِ اللهِ « 3 » « آن كس كه براى تحصيل معيشت عيال خود متحمّل رنج و زحمت گردد مانند كسى است كه در راه خدا جهاد كرده است . »

و چنين مالى جزء حيات دنيا نيست ، جزء آخرت محسوب است .

پس بايد به اين نكته توجّه داشت . اگر به گوش انسان رسيد كه دنيا به درد نمىخورد ، بالاخره انسان بايد بميرد ؛ مقصود دنياى شهوت و غفلت است . آن به درد نمىخورد نه دنياى صحيح ؛ اين ، دنيا نيست .

اگر انسان دنياى صحيح نداشت ، آخرت هم ندارد ؛ آخرت براساس دنياى صحيح است .

تمام كمالاتى كه ما كسب مىكنيم در دنياست ، پس آخرت

( 1 ) قسمتى از آيه 201 ، از سورهء 2 : البقرة ( 2 ) « مجمع البيان » ج 1 ، ص 297 و 298 گويد كه : قيلَ : هى المالُ فى الدُّنيا ، و فى الآخرةِ الجنّة ؛ عن ابن زيدٍ و السّدى . ( 3 ) « وسائل الشّيعة » ج 12 ، ص 43 ، طبع اسلاميّه