معاد شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٧
برخورد محمّد بن منكدر با حضرت باقر عليه السّلام
فراغت خيال ، بهترين اساس آخرت و مايهء سعادت و راه تكامل انسان است ؛ بلكه تنها وسيلهء راه كمال و سعادت است .
در روايات بسيار وارد شده است كه انبياء و ائمّه عليهم السّلام كار ميكردند ، تجارت مىنمودند ، زراعت ميكردند ، گلّهء گوسفند داشتند ، باغستان و نخلستان ترتيب ميدادند ، قنات آب جارى مىنمودند .
اگر اينها حيات دنيا بود ، اگر مذموم و نكوهيده بود ، چرا به چنين كردارى اقدام مىنمودند ؟
أمير المؤمنين عليه السّلام چقدر قنواتى جارى كردند و نخلستانهائى غرس كردند ، ولى در حيات عليا ، نه حيات دنيا . و منافع آن را بر فقرا و مساكين و ذوى القربى و ضعفاء وقف مىنمودند .
روزى أمير المؤمنين عليه السّلام انبانى بدوش داشته مىرفتند ، يكى از دوستان به آن حضرت برخورد نموده گفت چه بدوش حمل مىكنيد ؟ حضرت فرمود : يك نخلستان درخت خرما را بدوش مىبرم . اين انبان پر است از هستهء خرما . مىبرم آنها را در ميان نخلستان بكارم ، و خداوند بركت مىدهد و از هر هسته‌اى يك درخت خرما مىرويد . « 1 »
برخورد محمّد بن منكدر با حضرت باقر عليه السّلام
برخورد محمّد بن منكدر با حضرت باقر عليه السّلام
روزى يك نفر از صوفيان ساكن مدينه بنام محمّد بن مُنكدِر به حضرت باقر عليه السّلام برخورد كرد . ديد در هواى گرم آن حضرت
( 1 ) « وسائل الشّيعة » كتاب التّجارة ، أبواب مقدّمات ، باب 10 ، حديث 1 و 2