معاد شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١١٣

إشراق سيماى سيّد الشّهداء هر چه زمان مرگ نزديكتر ميشد

إلَّا قَنْطَرَةٌ يَعْبُرُ بِكُمْ عَنِ الْبُؤْسِ وَ الضَّرَّآءِ إلَى الْجِنَانِ الْوَاسِعَةِ وَ النَّعِيمِ الدَّائِمَةِ .

فَأَيُّكُمْ يَكْرَهُ أَنْ يَنْتَقِلَ مِنْ سِجْنٍ إلَى قَصْرٍ ؟ وَ مَا هُوَ لِاعْدَآئِكُمْ إلَّا كَمَنْ يَنْتَقِلُ مِنْ قَصْرٍ إلَى سِجْنٍ وَ عَذَابٍ .

إنَّ أَبِى حَدَّثَنِى عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ : إنَّ الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَ جَنَّةُ الْكَافِرِ ؛ وَ الْمَوْتُ جِسْرُ هَؤُلَاءِ إلَى جَنَّاتِهِمْ وَ جِسْرُ هَؤُلَاءِ إلَى جَحِيمِهِمْ ، مَا كَذَبْتُ وَ لَا كُذِبْتُ « 1 »

« حضرت امام زين العابدين عليه السّلام فرمودند : چون در روز عاشورا كار بر حسين بن علىّ بن أبى طالب عليهما السّلام بسيار سخت شد ، بعضى از افرادى كه با آن حضرت بودند ، چون بر آن حضرت نظر كردند ديدند آن حضرت در حالات به خلاف آنهاست ؛ چون حال آنها چنين بود كه هر چه امر شدّت مىيافت رنگها از چهره‌ها متغيّر مىشد و بندها به لرزش در مىآمد و دلها به طپش مىافتاد .

و ليكن حال و خصيصهء سيّد الشّهداء صلوات الله عليه و بعضى از اطرافيان آن حضرت كه با او بودند چنين بود كه رنگهاى صورت‌هايشان مىدرخشيد و اعضايشان آرام مىگرفت و نفس‌ها در سينه‌ها آرامش بيشترى مىيافت .

در اين حال بعضى به يكديگر مىگفتند : ببينيد ! گوئى اين مرد ابداً باكى از مرگ ندارد

( 1 ) . همان مصدر ، باب معنى الموت ، ص 288