اخلاق و جوان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣١

مقام عبوديت

اين است مقام عبوديت و اگر كسى بدان دست يافت ، يعنى خود را بنده ى خدا و عبد او دانست به وظيفه بندگى و عبوديت خود عمل كرده است و اول چيزى كه برايش پيدا مىشود نورانيت دل و لذت در عبادت است ، به حدى كه ناخودآگاه در وقت نماز شب بيدار مىشود و در همه ى بن‌بست‌ها مورد عنايت خداوندى قرار مىگيرد و خوشا به حال اين گونه افراد .

خوشا آنان كه الله يارشان بى * به حمد و قل هو الله كارشان بى

خوشا آنان كه دائمه در نمازند * بهشت جاودان بازارشان بى