افق اعلى (تفسير آياتى از قرآن مجيد) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٦٠

هر منزّل قرآن نيست

خليفه مطالب ديگرى بيان كرده كه من بيان آنها را مصلحت نمى دانم .

3 - أحمد بن حنبل در مسند خود اين روايت را با اندك تفاوت نقل كرده ( ج 1 / 47 ) كه خليفهء دوم عُمَر شهادت به سقوط دو آيه قرآن مىدهد .

4 - جلال الدين سيوطى در كتاب إتقان خود ( ج 1 / 101 ) از ليث بن سعد نقل كرده كه اول كسى كه آيه رجم قرآن را جمع كرد ابوبكر بود زيد آن را مى نوشت ، عمر آيه رجم را آورد ولى زيد آن را ننوشت چون عمر تنها بود ( و نفر دوم شهادت به آن نداده ) .

توضيح : متن آيه رجم به سه گونه نقل شده :

اول : اذا زنى الشيخ والشيخة فارجموهما البتة نكالًا من الله العزيز الحكيم .

دوم : الشيخ والشيخة فارجموهما البته بما قضيا من اللذة .

سوم : الشيخ والشيخة اذا زنيا فارجموهما البته . . .

بعضيها گفته‌اند اين آيه نسخ شده ولى اين ادعا قابل قبول نيست ؛ زيرا نسخ آن در زمان حيات پيغمبر اكرم ( ص ) بايد بطريق متواتر اثبات شود ، و نسخ به خبر واحد ثابت نمىشود و چنانچه بعد از وفات آن حضرت ( ص ) باشد عبارت اخرى ساقط است .

عبدالله بن سنان متن آيه را از إمام صادق ( ع ) چنين نقل كرده است : « اذا زنى الشيخ والشيخة فارجموهما البتة فإنهما قضيا الشهوة » و سليمان بن خالد آن را اين گونه نقل كرده است : « الشيخ و الشيخة فارجموهما البتة فإنهما قضيا الشهوة » « 1 » . ممكن است دومى مختصر اولى باشد .

از اين دو حديث تصديق قول خليفه دوم به دست مىآيد كه اين آيه نسخ نشده .

5 - طبرانى به سند موثق مرفوعاً از عُمَر نقل مىكند كه قرآن يك ميليون و بيست و هفت

( 1 ) - سند هر دو روايت معتبر است . معجم الاحاديث المعتبره ج 3 / 288 كافى ج 7 / 177 . تهذيب ج 10 / 3 سند دوم در فقيه ج 4 / 17 مذكور است