افق اعلى (تفسير آياتى از قرآن مجيد) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٠٩

توانايى شيطان تا كجا ؟

آدم ، « إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ، 16 - نزغ ، « 1 » 17 - مسّ ، « 2 » 18 - فتنه ، « 3 » 19 - رجز شيطان ، 20 - وَ ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ . . . » ( الكهف : 63 ) مرا به فراموشى نيانداخت و آن را از يادم نبرد مگر شيطان . 21 - القاى شيطان « 4 » 22 - « مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ ( ص : 41 ) » 23 - تسويل ، « 5 » 24 - استحواز ، « 6 » 25 - ايحاء به سوى دوستان خود ، 26 - همزات ، « 7 »

احتمال دارد همه يا اكثر اين عمليات شيطان به يك چيز تفسير گردد و آن قدرت شيطان بر وسوسه او در نفس آدمى است . گاهى وسوسه شيطان در آدمى به گونه‌اى است كه آدمى بعض امور را فراموش مىكند و عرفاً صحيح است كه فراموشى را به شيطان نسبت داد و اين موضوع در مورد تخويف هم جارى مىگردد و مىشود گفت كه وسوسه او گاهى مصداق يا علت تخويف است گاهى مصداق و يا علت إنساء و گاهى مصداق و يا سبب فحشاء و معاصى و گاهى مصداق لغزانيدن و گمراه ساختن و گاهى مصداق تزيين و مسّ و غيره . و ممكن است مسّ نفس وسوسه او به آدمىباشد او جسم لطيف است و اين قدرت از جانب خدا به او داده شده است كه يكى از امور گذشته را در نفس اماره إنسان و حتى در نفس مطمئنّه آدمى بياندازد و إنسان بايد در مقابل اين إلقاءات مقاومت كند و از دستورات دين و حتى از تسديد ملك موكل مدد بگيرد كه خدا به او داده است . و خلاصه : نسبت افعال نوزده

( 1 ) - نزغ تباهى و طعنه زدن بين مردم . ( 2 ) « إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ » الأعراف : 201 ( 3 ) انداختن در گمراهى و گناه ( بوسيله وسوسه ) ( 4 ) - « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ، لِيَجْعَلَ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ . . . » الحج : 52 و 53 ( 5 ) - تسويل تقريباً همان وسوسه است . ( 6 ) - استحواز همان شدت وسوسه و تسويل است . ( 7 ) - وسوسه هاى بد .