افق اعلى (تفسير آياتى از قرآن مجيد) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٧٧

يك مشكل مهم در مأكولات محرمه

4 - « وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلًا لَمًّا » ( الفجر : 19 )

5 - « وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً . . » ( النساء : 6 )

6 - « إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً » ( النساء : 10 )

ولى با كمى دقت معلوم مىشود كه آيات ششگانه مخالفتى با حصر آيات گذشته ندارد ؛ زيرا آن آيات مواد خوردنى را منحصر بچهارتا مىسازد . در حالى كه آيات ششگانه ، بحرمت سنخ ديگر از خوردن أموال حرام دلالت مىكند كه نه تنها خوردن آنها حرام است كه مطلق تصرف در آنها حرام است و احتمالًا حرمت خوردن بعنوان تصرف و تلف كردن مال مردم است .

و لذا اگر أموال مذكور از كافر حربى باشد تصرف و خوردن و إتلاف آنها حرام نيست .

بنا براين حصر آيات فوق به حال خود باقى مى ماند . بلى آياتى ديگر است كه بااين حصر منافات دارد مانند :

1 - حرمت خوردن خبايث « وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ . . » ( الأعراف : 157 ) معلوم است كه حرمت خبايث بر اهل كتاب تنها نيست و بر مسلمانان نيز حرام مىباشد ؛ مانند حلال بودن خوردن طيبات براى همه‌ى مسلمان در خبايث سگ و بعضى از حيوانات زير زمينى و روى زمينى نيز شامل مىشود . .

البته خبايثى كه مقابل طيبات قرار گرفته به معناى چيز هايى است كه طبع نوع إنسان‌ها يا مسلمانان خوردن آنها را مكروه و قذر و نفرت آور ميدانند .

2 - حرمت أكل حيوان شكار شده در إحرام و حرم كه در قرآن ذكر شده است .

3 - خوردن مدفوعات آن حيوان كه مسلماً در مفهوم خبائث داخل است و همچنين شرب أبوال إنسان و حيوانات حرام گوشت .