افق اعلى (تفسير آياتى از قرآن مجيد) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٣١

آيات از قرآن در اين زمينه

سينه‌ها است و دو آيه اول معناى لغوى آن مراد نيست ؛ « 1 » بلكه كنايه است از شدت حال و أمثال آن ، است و دل گوشتى هيچگاه به حنجره نمىرسد ( دقت شود ) و راغب در مفردات قلب را به روح تأويل برده كه احتمالا خيلى اشتباه است ؛ ولى آنچه كه به گلوگاه مىرسد روح نيست ؛ بلكه پرتو آن است كه حيات و زندگى نام دارد والله العالم .

احتمال دوم : اين است كه مراد از قلب در همه موارد و يا اكثر موارد مستعمله قرآن روح مجرد و نفس ناطقه است و اين معنا بسيار مناسبت دارد با پاره اى از صفات و أعمال و احوالى كه قرآن آنها را به قلب نسبت داده است و از صفات نفس نيز شمرده است مانند اطمينان و غيره .

آيات از قرآن در اين زمينه

آيات از قرآن در اين زمينه

أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ . . . ( الأنعام : 70 )

وَ لا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْها . . . ( الأنعام : 164 )

وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ . . . ( يونس : 100 )

وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( يوسف : 53 )

وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِما يَفْعَلُونَ ( الزمر : 70 )

يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ، ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ( الفجر : 27 و 28 )

لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها . . . ( البقرة : 286 ) ؛ كلمه نفس در قرآن زياد است و يك مرتبه كلمه نفوس نيز ذكر شده است و شايد كلمه نفس و انفس غالباً به معناى كلمه ( خود ) فارسى آمده است و گاهى احتمالًا به معناى مبدء شهوت و غضب آمده ، مانند : إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ . . . ( يوسف : 53 ) ، و گاهى به معناى نفس ناطقه و روح و آنكه مكلف است و خوب و بد از او صادر مىشود .

( 1 ) - ولى مع الوصف نسبت كظم و تشويش به قلب داده شده .