رنگارنگ يا كشكول درويشى (فارسى) — الصفحة ٢٣٢

اديب فرا هانى

اين واسطه ى رحمت ، ما ، رو به تو آورديم * ماييم دراين درگاه ، شرمند احسانها

( 9 )

محتشم زاده ئى از نخوت و جا * ميخراميد ظريفانه به راه

ازتكبر قدمى برمى داشت * به تجبّر علمى مى افراشت

عارفى پشت دو تا در ژنده * دل از نور الهى زنده

گفت كاى تازه جوان تند مرو * پند سنجيده پيران بشنو

اين روش نيست چو خوش نزد خداى * باز كش زين روش نا خوش پاى

طبع او از سخن پيرآشفت * بانگ برداشت به نادانى و گفت

كاى ز گفتار تو برمن بارى * مى شناسى كه كيم ؟ گفت : آرى

اولت بود يكى قطره آب * كه ازان شستن ثوب است ثواب

از شكم تا به كنار آمده اى * از ره بول دوبار آمده اى

آخرت جيفه افتاده به خاك * كرده پنهان بيكى تيره مغاك

بر توآن پرده بفرض هر بدرند * چشم نابسته كسان كم گذرند

در ميانه كه سراسر خوشى است * روز و شب كار تو سرگين كشى است

تنت آراسته از دُر وگهر * چون شكمبه شكم از سرگين پر

گر به خود نيست شناوريت * لب گشادم بشنا ساگريت

ازمن اين نكته فراموش مكن * مدحت مدح گران گوش مكن .

( 10 )

گر تو را از غيب چشمى باز شد * باتو ذرات جهان همراز شد

نطق آب و نطق خاك و نطق گِل * است محسوس حواس اهل دل