رنگارنگ يا كشكول درويشى (فارسى) — الصفحة ٢٢٢

رباعيات

آن هيبت و آن سطوت و آن شأن معلى * از متن جهان رفت به تحويل عدم ها

شد خاك همان چشم و بشد فرش قدم ها

. . .

آن بازوى مستحكم و آن پنچه شيرى * آن هيكل با حشمت و آن شأن ملكوتى

آن قدرت بىمثل و همان حالت مستى * شد طعمه موران لحد رفت زگيتى

در عالم عنصر بسپرد ذره خاكى

. . .

آن مستى و عيش و طرب و وجد مسلسل * آن خوردن و پوشيدن و آن وضع مجلل

آن كبر و غرور و ستم عيش معجل * با فقر و سكوت وكر وكوريست مبدل

با ذلت و خوارى و بلا گشت معلل

ظاهر نشده كسى چو فردا را * امروز شكن پيكر اين سودا را

خوش باش به ياد اوكه دروقت فناء * هر غصه بيايد و نيابد ما را

. . . . . .

رنگ چمن از گريه ابر است مخضر بلبل به سر غنچه گل گشت معطر * عارف به اميد نظر دوست منور

عاشق زغم جلوه يار است مكدر