رنگارنگ يا كشكول درويشى (فارسى) — الصفحة ١٧١

اشعار

حفظ الهواء الخارجى فيتدفق من خلاله و يحصل التزيف ( خون زيرى ) .

4 - هوا مركب از گاز هاى مختلف است كه قابل فصل و تجزيه است ، يكى از آنها اكسيژن است كه تقريبا 20 در صد يعنى خمس هوا را تشكيل مى هد ، و اگر اين گاز نمىبود اشتعال ممكن نبود ، زيرا احتراق به وسيله او تحقق مى پذيرد . اكسيژن با آن مواد اتحاد كيمياوى پيدا مىكند و از اين اتحاد اكسيدآن ماده پيدا مىشود . ( اكسيد آهن ، همان ماده نرم و كوبيده كه مثل آرد است و مردم از رؤيت آن مى فهمند آهن زنگ زده ) و اين عمليه را « تأكسد » مى گويند ، والاشتعال عبارة من نوع من التأكسد السريع مصحوب بحرارة شديدة و لهيب ، فيحترق الخشب او الورق او السكر فى الهواء بلهب و يتحول الى غاز ثان اوكسيد الكربون ، و بخار الماء تاركا قليلا من الرماد .

اشعار

اشعار

همره نعشم بيا تا به سر تربتم * با تو غنيمت بود يك دو سه گام ديگر

. . . . . . .

چه كوتاهست شبهاى وصال دلبران يارب * خدا از عمر من بر عمر اين شبها بيفزايد

. . . . . . .

خواهم كه با نگاه بگويم پيام دل * شرمم اگر اجازه و اشكم امان دهد

. . . . . . .

در كوى نيك نامى ما را گذر ندادند * اسب مرا گرفتند يك ماچه خر ندادند

. . . . . . .

لا تكن للرزق مجروح الفواد * انما الرزق على رب العباد