رنگارنگ يا كشكول درويشى (فارسى) — الصفحة ١٢١

از زرگر

هردو مشغول اند اما اين كجا و آن كجا

گشته ز مى عارض تو لاله زار * احمرر يحمرر احمرار

از من ديوانه مكن اى پرى * انفرر ينفرر انفرار

شيشه دل يافت زسنگ جفا * انكسر ينكسر انكسار

بر همه خوبان جهان مىكنى * افتخر يفتخر افتخار

يافته عشق من و تو در جهان * اشتهر يشتهر اشتهار

دادن جان پيش نگاه حبيب * انجبر ينجبر انجبار

از نظرت خرمن هستى ما * انهدر ينهدر انهدار

چه شد كه مجلس شورى نمىكند معلوم * كه خانه خانه غير است يا كه خانه ماست

بگو به هيأت كابينه سر زلفش * كه روزگار پريشان ما به دست شماست

. . . . .

در پناه سر زلف تو بهارستانى است * كه در او هيأت دل مجلس شورى دارند

من در دوران جهاد افغانستان هر وقت از مقابل ساختمان مجلس شورا در بهارستان تهران مى گذشتم اين شعر بيادم مى آمد .

براى بردن دل تاب داده گيسو را * طناب كرده به قصد هلاك من مو را

مگر به تير نگاه قصد جان من دارد * كه تا به گوش كشيده كمان ابرو را