رنگارنگ يا كشكول درويشى (فارسى) — الصفحة ١٢٠

شعرى از حيدر نام

كه گر از سرّ وحدت آگاهى * تهمت كافرى به ما مپسند

سه نگردد بريشم ار او را * پرنيان خوانى و حرير و پرند

در سه آئينه شاهد ازلى * برقع از روى تابناك افگند

ما در اين گفتگو كه از يك سو * شد ز ناقوس اين ترانه بلند

كه يكى هست و نيست هيچ جز او * وحده لا إله الا هو .

( ازهاتف شاعر )

تو پندارى جهانى غير از اين نيست * زمين و آسمانى غير از اين نيست

چو آن كرمىكه در گندم نهان است * زمين و آسمان او همان است

زير لب وقت نوشتن همه جا نقطه نهند * پس چرا نقطه خال تو به بالاى لب است

يارب اين نقطه لب را كه به بالا بنهاد * نقطه هرجا غلط افتاد مكيدن ادب است

چشمه حيوان كجا ، لعل لب جانان كجا * هردو جان بخشند اما اين كجا و آن كجا

شكر هندوستان و شكر مازندران * هردو شيرين اند اما اين كجا و آن كجا

دانه فلفل سياه و خال ماه رويان * سيا هردو جانسوزند اما اين كجا و آن كجا

تيغ هندويان كج است و ابروى دلداركج * هردو خون ريزند اما اين كجا و آن كجا

. . . .

گفته هاى منبرى و . . مدرسه * هردو مقبول است اما اين كجا و آن كجا

خانه داران در لحاف و نيزه داران در مصاف