رنگارنگ يا كشكول درويشى (فارسى) — الصفحة ١١٩

توجيه تثليث از راه وحدت وجود ! !

پاى استدلاليان چوبين بود * پاى چوبين سخت بى تمكين بود

گر كسى از عقل با تمكين بودى * فخر رازى راز دار دين بودى

اينكه گفتى پاى چوبين شد ذليل * ورنه بودى فخر رازى با دليل

فخر رازى نيست جز مرد شكوك * گر بگويى از نصير الدين بكوك

هست در تحقيق برهان او ستاد * داد خاك خرمن شبهه به باد

فرق ناكرده ميان عقل و وهم * طعنه بر برهان مزن اى كج بفهم

ما را نه به نيست اختيار و نه به است * از هستى ذات اوست هر هست كه هست

هر نيست كه هست شد همان هست كه نيست * هر هست كه نيست شد همان نيست كه هست

. . .

زاهد چه بلايى تو كه اين رشته تسبيح * از دست تو سوراخ به سوراخ گريزد

در كليسا به دلبر ترسا * گفتم اى دل بدام تو در بند

وى كه دارت به تار زنارت * هر سر موى من جدا پيوند

ره به وحدت نيافتن تا كى * ننگ تثليث بر يكى تا چند

نام حق يگانه چون شايد * كه اب و ابن و روح قدس نهند

لب شيرين گشود با من گفت * وز شكر خنده ريخت از لب قند