رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — الصفحة ٩٨

يادداشتهاى حضرت مؤلّف قدّس سرّه در پايان نسخهء خطى كتاب 259

ميكنم كه با أقرباى من كه آنان نيز أقرباى شما هستند مودّت كنيد و آنها را اذيت ننمائيد . »

سپس ميگويد :

« اگر بگوئى : چرا در آيه ، إلا المودة القربى يا إلا المودة القربى ذكر نشده است ؟ و معنى إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى چيست ؟

جواب مىگويم : چون لفظ « فى » براى ظرفيّت است در آيه ، اهل بيت محلّ و مكان براى محبّت و مقرّ مودّت قرار گرفته‌اند ، مثل اينكه مىگوئى : لى فى ءَال فُلانٍ مودّةٌ ، و لى فيهم هَوًى و حُبٌّ شديدٌ . « از براى من در آل فلان مراتب محبّت است ، و از براى من در آنها عشق و محبّت شديد است . » منظور تو از اين قسم تعبير اين است كه من آنها را دوست دارم و آنها محلّ و مكان محبّت من قرار گرفته‌اند .

و البته اين معنى را كه « فى » مىفهماند « لام » نمىفهماند اگر بگوئى : إلّا المودّة للقربى ؛ چون در اينجا لام متعلّق به مودّت است ، ولى « فى » متعلّق به محذوف است ، مانند آنكه بگوئى : المالُ فى الكيس .

و بنابراين تقدير آن چنين مىشود : إلّاالمودّةَ ثابتةً فى القُربى و مُتَمكِّنةً فيها . « مگر مودّتى كه ثابت و مستقرّ باشد در قربى و متمكّن در آن ذوات باشد » . »

سپس ميگويد : و قُربى مصدر است مانند زُلفى و بُشرى به معناى قَرابة ، و مراد اهل قرابت يعنى أقربا است . « 1 » »

آنگاه شروع مىكند در بيان احاديثى كه در تفسير اين آيه و غير اين آيه دربارهء محبّت اهل بيت رسول الله وارد شده است و آنها را ذكر مىكند .

( 1 ) - تفسير « كشّاف » طبع دار الكتاب العربى ، ج 4 ، ص 219