رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — الصفحة ٢١١

يادداشتهاى حضرت مؤلّف قدّس سرّه در پايان نسخهء خطى كتاب 259

ميزان بايد مودّت بيشتر باشد . لكن آنها با رسول خدا از در انصاف نيامدند و حقّ پيغمبر را دربارهء ذرّيّه‌اش بجاى نياوردند ؛ آن حقّى كه خداى بر امّت رسول الله منّت گذارده و به عنوان مزد رسالت از آنها خواسته است ، آن حقّى كه زبانها از أداى شكرانهء او عاجز است .

آنان اين حق را أدا نكردند ، در حالى كه سزاوار بود بعد از اين خطاب إلهى اهل‌بيت رسول خدا را همچون چشمان خود حفظ نموده ، آنان را از هر گزندى محفوظ بدارند ، به جهت حفظ مقام رسول خدا و به جهت محبّت به رسول خدا . »

عجيب است كه هنوز بعضى از اهل تسنّن از آن مرام خود دست بر نمىدارند ، و براى منحرف نمودن امّت رسول خدا از اهل بيت عصمت بسيار پافشارى مىكنند .

سيّد قطب ميگويد : معنى آيه شريفه اين است كه : من از شما هيچ مزدى طلب نمىكنم الّا آنكه مودّت من به أقرباى خودم كه قريش هستند مرا وادار به تبليغ نموده است ؛ چون تمام قبائل قريش با رسول الله علاقهء خويشاوندى داشتند .

و سپس ميگويد : اين معنى در بسيارى از تعبيرات قرآنى در محلهاى خود براى من ظهور مىكند .

سپس ميگويد : در اينجا نيز از « صحيح بخارى » روايتى وارد است كه :

طاووس از ابن عبّاس روايت مىكند كه : چون از او از تفسير آيه : إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى سؤال كردند ، سعيد بن جُبير پاسخ داد كه : مراد از نزديكان آل محمّدند .

ابن عبّاس در جواب سعيد گفت كه : عجله نمودى در بيان معنى آيه ، چون هيچ طائفه‌اى از قريش نيست مگر آنكه با پيغمبر رابطهء خويشاوندى دارند ؛ لكن مراد از آيه اين نيست ، بلكه مراد از آيه آنست كه من از شما مزدى نمىخواهم مگر