رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — الصفحة ١٧٠

يادداشتهاى حضرت مؤلّف قدّس سرّه در پايان نسخهء خطى كتاب 259

كيف يَزوى عنّى تُراثى عتيقٌ « 1 » * بأحاديثَ من لَدُنْهُ افتَراها

تا آنكه ميگويد :

أىَّ شىءٍ عَبَدتُمُ إذ عَبَدتُمْ * أنْ يُوَلَّى تَيمٌ على ءَال طه

هذه البُردَةُ الّتى غَضِبَ الل * هُ على كُلّ مَن سِوانا ارتَداها

تا آنكه ميگويد :

عَلِم اللهُ أنّنا أهلُ بيتٍ * ليس تَأوى دَنيّةٌ مأواها

تا آنكه ميگويد :

و لِأىّ الأمورِ تُدفَنُ سِرًّا * بَضعةُ المُصطفى و يُعفى ثَراها

فمَضتْ وَ هْىَ أعظمُ النّاسِ وَجدًا * فى فَمِ الدَّهرِ غُصَّةٌ مِن جَواها

وثَوَتْ لا يَرَى لها النّاسُ مَثوًى * أىُّ قُدسٍ يَضُمُّه مَثواها « 2 »

ازرى ميگويد : « اى سعد ! مرا سرزنش مكن در دشمنى گروهى كه چون أحمد رسول خدا با آنها وفا نمود ، آنها وفا ننمودند وحقّ او را ادا نكردند . آيا أحمد رسول خدا نفرمود : عترت من ، اهل بيت من هستند ، حقّ مرا دربارهء إحسان به آنها و ولىّ امر نمودن آنها حفظ كنيد ؟ در حيات رسول الله ، با او در أمر خلافت نزاع كردند و در ممات به او خيانت نمودند . اى بديها و اى زشتىها ! چقدر شما بدبختيد ، چقدر شما بد سرانجاميد .

پيمانى كه أحمد رسول خدا براى برادرش على بسته بود شكستند و چه بسيار غم و غصّه را كه در كام دخترش بتول ريختند ! با آنكه فاطمه يگانه

( 1 ) - عتيق اسم ابوبكر است . در تاريخ طبرى ج 2 ص 615 آورده است كه اسم او عبدالله بوده واو عتيق گويند عن عتقه و با اسناد خود از عمارة بن غزيه روايت كند كه او گفت من از عبد الرحمن بن قاسم از اسم ابوبكر سوال كردم گفت اسم او عتيق است و آنها فرزندان ابى قحافه و سه برادر بودند عتيق و ( 2 ) - « ديوان ازرى » ص 157 تا ص 160