روش جديد اخلاق اسلامى (فارسى) — الصفحة ٢٨١

الف - با مسلمانان و مؤمنان

2 - رنجانيدن مسلمانان حرام است و اين ادب اخلاقى بايد در زندگانى اجتماعى شديدا مورد توجه قرار گيرد . روايات بسيارى در اين مورد وارد شده . « 1 » در يك حديث صحيح اذيت مؤمن در حكم جنگ با خدا شمرده شده است .

در قرآن مجيد نيز اذيت مؤمن تحريم شده است : فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً

3 - سخن چينى و ايجاد عداوت بين آنان از زشت ترين روشها است و شرعا نيز حرام مىباشد . « 2 »

4 - اتهام مؤمن حرام است و در روايت صحيح آمده است كه هر كس برادر مؤمنش را متهم كند ايمانش نابود مىشود ،

« انماث الايمان من قلبه كما ينماث الملح في الماء » « 3 »

5 - به جستجوى عيب آنان نپردازيد وَ لا تَجَسَّسُوا

در روايات معتبر وارد شده است كه هر كسى از جائى به خانه مؤمن نگاه كند مىشود چشمش را در آورد . و اين تعبير حكايت از شدت سخت گيرى اسلام در اين مورد دارد ( بحث دقيق آن در جزء دو حدود الشريعه فى محرماتها در ماده الاطلاع مذكور است ) روايات اين موضوع در ج 19 الوسايل ملاحظه شود .

6 - مؤمن را بر عيب او سرزنش نكند كه خود به آن گرفتار

( 1 ) - از ص 51 - 57 ج 4 اصول كافى . ( 2 ) - ص 70 ج 4 اصول كافى ترجمه دار . ( 3 ) - ص 66 همان مصدر