روش جديد اخلاق اسلامى (فارسى) — الصفحة ١٩٩

زهد در روايات معتبر

لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ « 1 » بدى و شادى زياد باشد تا منافاتى با محبت دنيا ( فى الجمله ) نداشته باشد و براى اين احتمال دو شاهد را مىتوان اقامه كرد .

اول آيه مباركه وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً با اينكه طعام را دوست دارند آن را به بيچاره و يتيم و اسير مىدهند . « 2 » و آيه « لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ » مخصوص اهل بيت نبوده شامل همه مسلمانان است .

دوم شكر نعمت بر بندگان حتى اولياء و انبياء لازم است ، اگر آنچه كه خدا به بنده‌اش مىدهد محبوب او نباشد . و حتى مانند مردار منفور باشد ، نعمت نخواهد بود ، و شكر وجهى ندارد .

زهد در روايات معتبر

زهد در روايات معتبر

1 - امير المؤمنين ( ع ) :

« ان من اعون الاخلاق علي الدين الزهد في الدنيا » « 3 »

بهترين اخلاقى كه بدين كمك مىكند زهد است .

2 - امام ( ع ) : زهد زاهد در اين دنيا آنچه را كه خدا براى او قسمت كرده كم نخواهد كرد و حرص حريص آن را زياد نخواهد نمود . مغبون كسى است كه از بهره آخرت محروم گردد .

3 - امام پنجم ( ع ) : مرگ را بسيار ياد كن زيرا آدمى ياد مرگ را

( 1 ) - تا بر آنچه كه از شما فوت شده ناراحت نشويد و به آنچه كه خداوند به شما داده شاد نشويد . ( 2 ) - بناء علي رجوع الضمير في حبه الي الطعام دون اللّه تعالي . ( 3 ) - ص 194 ، ج 3 ، اصول كافى ترجمه دار .