خصايص خاتم النبيين (ص) (فارسى) — الصفحة ٨٤

14 - منت نگذاشتن

آيه مباركه مىفرمايد : « وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ » مبادا به كسى منت بگذارى ! انسان به يك نفر چيزى مىبخشد ، بعد بر او منت مىگذارد ، گاهى يك نفر را انسان به خانه خود دعوت مىكند ، نه براى اين‌كه فقير است ، نه براى اين‌كه او همسايه يا رحم اوست ، نه براى اين‌كه براى خدا او را اطعام كند ؛ بلكه براى اين است كه او پول‌دار است و مسلماً او مهمانى زياد ترتيب مىدهد و مرا نيز به مهمانىهاى خود دعوت مىكند . قرآن دراين مورد مىفرمايد : چنين كارى را انجام ندهيد ! اگر چيزى را به‌كسى بخشيديد براى خدا ببخشيد ؛ اگر كسى را مهمان مىكنيد ، براى خدا او را اطعام كنيد ؛ اگر كسى را به‌عنوان اين‌كه مسلمان است ، يا صله رحم ، يا همسايه شماست ، مهمانى مىكنيد يا چيزى را به او مىبخشيد ، اشكال ندارد ، كارى خوبى است ، به آنان ببخشيد ؛ اماّ بخشش شما براى تجارت نباشد ، كسى را به اين نيت دعوت نكنيد ، كه فردا به‌شما بيشتر بدهد . هرچند اين‌كار جايز است ؛ ولى كارى زشت است ، انسان مسلمان بايد تمام كارهايش براى خدا باشد ؛ اين در مورد امت است ؛ اما در مورد پيغمبر ، از ظاهر آيه مباركه دانسته مىشود كه بر آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم چنين كارى جايز نبوده است . « وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ » آيه مباركه ، خطاب به پيغمبر مىفرمايد ، رسول من ، يك‌وقت چيزى را به‌كسى ندهى كه بخواهى بعد او به شما زيادتر بدهد .