خصايص خاتم النبيين (ص) (فارسى) — الصفحة ٨٣
14 - منت نگذاشتن
14 - منت نگذاشتن
14 - منت نگذاشتن
« وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ » « 1 » [ رسول من ] چيزى را كه به فقير مىدهى براى خدا باشد ، مبادا بر او منت بگذارى ! اهل بيت عليهم السلام همين كار را كردند ، سه روز پىدرپى نان خود را به فقير ، مسكين و يتيم دادند ، در حالىكه خودشان روزه دار و گرسنه بودند . « وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً » « إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً » « 2 » آنان پنج نفر بودند ، على ، فاطمه ، حسن ، حسين و فضّه خادمه ، اهل البيت ، فقط پنج قرص نان را در خانه داشتند ، براى هر نفر يك قرص نان . مىگويند : يك‌وقتى امام حسين عليه السلام مريض شده بود ، آنان نذر كرده بودند كه اگر خدا او را شفا بدهد ، سه روز روزه بگيرند ، آنان سه روز روزه گرفتند ، شام هرروز كه مىخواستند افطار كنند ، شبى فقير ، شبى يتيم و شبى اسير آمد ، اهل بيت همه‌ى نان خود را به آنان مىدادند . اين‌ها همه امتحان است ، آنان نان خود را به ديگران مىدادند و خودشان با آب افطار مىكردند . قرآن اين‌كار اهل بيت را تقدير كرد و سوره « هَلْ أَتى » به همين مناسبت نازل شد ، هركارىكه براى خدا باشد ، خدا پاداش آن را مىدهد .
( 1 ) - مدثر / آيه 6 ( 2 ) - انسان / آيه 8 ، 9