خصايص خاتم النبيين (ص) (فارسى) — الصفحة ٢٠١
38 - عموم رسالت آنحضرت صلى الله عليه وآله و سلم
بعد از اينكه از امتحان پيروز برآمد ، خداوند جل جلاله خطاب به او فرمود : « إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً » منصب امامت ، غير از منصب نبوت است ، غير از منصب رسالت و غير از منصب ولايت عظمى است ، به هيچ كدام تفسير نمىشود . « قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً » تورا پيشواى خلق قرار مىدهم تا مردم به شما اقتداء كنند . « لِلنَّاسِ إِماماً » به اين معنى نيست كه به تمام كره زمين مربوط شود ؛ زيرا از آيه ديگر قرآن كه مىفرمايد : « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ » حكايت از انبياى گذشته مىكند ، « وَ ما أَرْسَلْنا » فعل ماضى است ، خداوند جل جلاله از گذشته خبر مىدهد ، مىفرمايد : ما هيچ پيغمبرى را نفرستاديم ، مگر به زبان قومش ، بايد مردم زبان پيغمرش را بفهمد ، بايد بين پيغمبر و قومش تفاهم صورت بگيرد تا مردم بدانند پيغمبر به آنان چه مىگويد ؟ در زمان قديم ارتباطات محدود بود ، مثل امروز نبود كه يكى بيايد ، زبان پيغمبر را براى مردم ترجمه كند . از اين آيه مبارك ، فهميده مىشود كه از ميان پيغمبران ، تنها رسالت پيغمبراسلام صلى الله عليه وآله و سلم عموميت داشته و همهى انسانهاى روى زمين مىتوانند از دين مبين اسلام بهره بگيرند ، اين موضوع از خصائص پيغمبر مكرم اسلام صلى الله عليه وآله و سلم است .
حضرت موسى عليه السلام نيز مربوط به قوم خاص مبعوث شده بوده ، او پيغمبر بنى اسرائيل بود ، آيات قرآن نيز بر آن دلالت مىكند . « قالَ