خصايص خاتم النبيين (ص) (فارسى) — الصفحة ١٩٨
38 - عموم رسالت آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم
امامت را شنيد ، چشمش روشن شد ، از خوش‌حالى به خود نمىگنجيد ، فوراً بدون معطلى گفت : « قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي » پروردگارا ! اين مقام را كه به من عنايت كردى ، به جمعى از ذريه من نيز عطا كن . پيغمبر مثل ساير انسان‌ها است ، ممكن است بعضى از ذريه او خوب باشد و بعضى ديگر بد ، خداوند جل جلاله فرمود : « قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ » مرتبه امامت به ظالمين نمىرسد ! معناى آيه مباركه اين مىشود كه بعضى از ذريه حضرت ابراهيم ممكن است به امامت برسند ، خداوند ، حرف ابراهيم را نه رد كرد و نه به‌صورت مطلق قبول كرد . گفت : عهد من به ستمگران و ظالمين نمىرسد . ظلم انواع مختلف دارد ، شرك ظلم است ، معصيت ظلم است ، ستم كردن به مردم ظلم است . قرآن مىفرمايد : مقام امامت به ظالمين نمىرسد .
بعضىها به همين آيه مباركه ، كه مىفرمايد : « قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً » استناد مىكنند كه ابراهيم عليه السلام بر همه‌ى مردم مبعوث بوده است ؛ ولى مشكل است به اين اسناد اعتماد كنيم ، اگرهم اعتماد كنيم ، در مرتبه امامت آن‌حضرت عليه السلام است ، نه در مرتبه رسالت ، از قراين آيات مباركه ، چنين دانسته مىشود كه مأموريت حضرت ابراهيم عليه السلام بر تمام بشر روى زمين نبوده و هيچ ادله‌ى ديگر هم در قرآن وجود ندارد كه بگويد : ابراهيم يا يكى از پيغمبران گذشته ، بر تمام بشر روى زمين مبعوث شده است . از نظر عقلى نيز چنين چيزى امكان ندارد ؛ زيرا كسىكه از طرف خدا به وى مأموريت داده