قرآن يا سند اسلام (فارسى) — الصفحة ٢١٦

دليل بيست و دوم : دقت نظر به اجتماع انسانى

تأكيدا خداوند شما را امر مىكند به دادن امانت ها به صاحبان شان و وقتى كه حكم مى كنيد بين مردم حكم به عدل بنماييد .

اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى ( ماده 8 ) .

عدالت كنيد ( در همه افعال و حركات خود ) كه عدل نزديك ترى به تقوى است .

وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ بِالْقِسْطِ . . . وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى ( انعام 152 ) .

تصرف در مال يتيم نكنيد مگر به گونه‌اى ( براى او ) بهتر است تا به قوتش برسد و پيمانه و ترازو را تمام دهيد ( در معاملات ) به عدالت . . . و در گفتار خود عدالت كنيد اگرچه از نزديكان شما باشد .

فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ ( بقره 194 ) .

اگر كسى بر شما تجاوز كند هم به مثل تجاوز آنان ، بر ايشان تجاوز كنيد ، ولى پهلوى اين تشريع قرآن در خلى از امور مردم را ترغيب به عفو و گذشت و اغماض مى نمايد .