قرآن يا سند اسلام (فارسى) — الصفحة ١٩٣

دليل شانزدهم : سنخ گفتار قرآن

اكثر مردم ايمان نمى آورند ، هرچند تو ( رسول من ) به ايمان آوردن آنان حريص باشى .

توجه كنيد كه با چه متانت عين حقيقت را بيان مىكند و هيچ گونه مبالغه‌اى را اعمال نمى نمايد .

4 - وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ .

قسم به عصر كه انسان در زيان است مگر آنانى كه ايمان آورده و كار خوب و شايسته به جا آورند و سفارش به حق و سفارش به صبر نمودند .

با يك عالم اعتماد به نفس و يقين اين جملات اداء شده .

5 - لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( شعراء 3 ) .

شايد تو ( از غم و اندوه ) هلاك كننده خود باشى از اين كه چرا كفار ايمان نمى آورند .

طبع بشرى پيغمبر از جهالت و عناد مردم تحت تأثير شديدى قرار مى گرفت ولى قرآن كه از فوق طبيعت و ماده نازل شده ، اين مرتبه از احساسات را منع مىكند ؛ زيرا خداوند محتاج به ايمان كسى نيست ، بلكه براى مصلحت خود مردم امر كرده است آنان ايمان