قرآن يا سند اسلام (فارسى) — الصفحة ١٦٠

دليل يازدهم : اخلاقيات قرآن

الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً ، وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً ، وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً ( فرقان / 65 - 67 . ) وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً ( فرقان / 73 . )

بندگان خداى بخشنده ، آنانى كه راه مى روند بر روى زمين به آرامى و فروتنى ( و وقار ) و چون نادانان با ايشان مخاطبه كنند ( به كلام غير اخلاقى ) در جواب سلام دهند ( و حرف بد را به سخن خوب پاسخ دهند ) و آنانى كه شب را به روز مى آورند در حالى كه سجده و قيام كنندگانند و آنانى كه وقتى انفاق مى كنند نه زياده روى مى كنند و نه سخت گيرى ، و بلكه اعتدال را مراعات مى كنند ( اقتصاد را در همه امور خود به كار مى برند ) و آنانيكه حاضر نمى شوند باطل را ، و چون بگزرند به لغو ( در كار و قول بيهوده ) بگزرند كريمانه و با وقار ( و بزرگوارى نفسانى آنان مانع از رغبت به لغو و باطل مى گردد ) .

وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً ( اسراء / 109 . )

در اين آيه از كسانى كه سجده مى كنند و در سجده شان اشك مى ريزند و ( از خوف و يا هيبت مقام پروردگار شان ) گريه